دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٩ - حديث

٧٨٣. علل الشرائع به نقل از اسحاق بن اسماعيل نيشابورى: عالِم (يعنى: امام حسن عسكرى ٧) به من نوشت: «خداوند متعال، با منّت و رحمتش وقتى فريضه‌ها را بر شما واجب كرد، به آنها نيازى نداشت؛ بلكه از سر رحمتِ او بر شما بود، كه خدايى جز او نيست. [اين‌] براى آن بود كه پاك را از ناپاك، جدا كند و درونتان را بيازمايد و آنچه را در دل‌هايتان هست، بيرون بكشد و نيز براى اين بود كه به سوى رحمتش، از هم پيشى گيريد و درجات شما در بهشتش از هم متمايز شود. پس، حج و عمره و گزاردن نماز و دادن زكات و روزه، و ولايت را بر شما واجب ساخت.

و براى شما دروازه‌اى نهاد تا درهاى فرائض را بدان بگشاييد و كليدى براى راهش قرار داد. اگر محمّد ٦ و اوصيا [ى او] از فرزندانش نبودند، شما چون حيوانات، سرگردان بوديد و هيچ يك از فريضه‌ها را نمى‌شناختيد. حال، آيا جز از دروازه شهر، به شهر درمى‌آيند؟

پس چون خداوند پس از پيامبرتان با برجا نهادن اوليا بر شما منّت نهاد، فرمود: «امروز، دينتان را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما كامل كردم و دين اسلام را برايتان پسنديدم» و براى اوليا حقوقى بر شما واجب ساخت و شما را به اداى آنها در برابر ايشان فرمان داد».

٧٨٤. تاريخ اليعقوبى: گفته شده است كه آخرين آيه‌اى كه بر پيامبر ٦ نازل شد، آيه: «امروز، دينتان را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما كامل كردم و دين اسلام را برايتان پسنديدم» است و اين گفته، روايتى صحيح و ثابت و صريح است و [زمان‌] نزول آن، در روز تصريح به [ولايت‌] امير مؤمنان، على بن ابى طالب كه درودهاى خدا بر او باد در غدير خُم است.