دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩١ - ٩/ ١ على با قرآن است

ماجرايم را برايش گفتم. گفت: هنگامى كه دل‌ها متزلزل شدند، تو كجا بودى؟

گفتم: وقتى خداوند، آن ترديد را از من برطرف كرد، هنگام ظهر بود.

گفت: خوب كردى؛ [زيرا] شنيدم كه پيامبر خدا مى‌فرمايد: «على با قرآن است و قرآن با على است. هرگز از هم جدا نمى‌شوند، تا در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند».

٧١٥. الصواعق المحرقة: پيامبر ٦ در بيمارى فوتش فرمود: «اى مردم! نزديك است كه قبض روح شوم و مرا ببرند و پيش از اين، آنچه را شرط بلاغ بوده است، با شما گفته‌ام. بدانيد كه من، كتاب پروردگارم عز و جل و خاندانم (اهل بيتم) را در ميان شما برجاى مى‌نهم».

سپس دست على ٧ را گرفت و بالا برد و فرمود: «اين على، با قرآن است و قرآن، با على. از هم جدا نمى‌شوند، تا در كنار حوض [كوثر] بر من وارد شوند. از آنان مى‌پرسم كه، با آنان چه كرده‌اند».

٧١٦. پيامبر خدا ٦: على با قرآن و حق است؛ هر كجا كه بچرخد، مى‌چرخند.

٧١٧. پيامبر خدا ٦: على با حق و قرآن است و حق و قرآن هم با على‌اند و هرگز از هم جدا نمى‌شوند، تا در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند.

٧١٨. پيامبر خدا ٦: هماره دين با على است و على با دين، تا در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند.

٧١٩. امام على ٧: خداوند تبارك و تعالى ما را پاك و از خطا مصون داشت و ما را گواهان بر خلق خود و حجّت خويش در زمينش قرار داد و ما را با قرآن قرار داد و قرآن را با ما. ما از قرآن جدا نمى‌شويم و قرآن از ما جدا نمى‌شود.