دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٣ - ٦/ ٦ امام امت

راهبر مؤمنان به سوى بهشتى.

٥٧٩. پيامبر خدا ٦ درباره على ٧: او امام امّت من و امير آنان است و او وصى و جانشين من در ميان آنهاست. هر كس پس از من به او اقتدا كند، هدايت يابد و هر كس به غير او اقتدا كند، گم‌راه و سرگردان شود.

٥٨٠. پيامبر خدا ٦ درباره على ٧: او امام امّت من است.

٥٨١. پيامبر خدا ٦ خطاب به على ٧: تو وارث منى و پس از من در تعهّدات و امورم، وصىّ من هستى و نيز مراقب خانواده‌ام در نبودم تواى. و تو اى امام امّتم و برپا كننده عدل و داد در ميان مردمم و تواى ولىّ من كه ولىّ من، ولىّ خداست. دشمن تو دشمن من است و دشمن من، دشمن خدا.

٥٨٢. كمال الدين به نقل از عبد الرحمن بن سَمُره: گفتم: اى پيامبر خدا! مرا به نجات، راهنمايى كن.

فرمود: «اى پسر سمره! چون خواسته‌ها گونه‌گون و نظرها متفاوت گشت، با على بن ابى طالب باش كه او امام امّتم و پس از من جانشينم در ميان آنهاست».

٥٨٣. پيامبر خدا ٦: آيا شما را به چيزى راهنمايى نكنم كه اگر جوياى آن باشيد[١]، هلاك نمى‌گرديد؟ ولىّ شما خدا و امامتان على بن ابى طالب است. پس خيرخواه او باشيد و تصديقش كنيد، كه جبرئيل ٧ مرا از آن (ولايت و امامت على ٧)، خبر داده است.

[١] در نقل ديگر آمده است:« اگر آن را بپذيريد».