دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧١ - ١٠/ ٤ سلام رهبرى

٧٨٩. الأمان به نقل از عبد اللّه بن بُسر: روز غدير خم، پيامبر خدا على ٧ را معمّم كرد و سر عمامه را از ميان شانه‌هايش آويخت و فرمود: «پروردگارم مرا با فرشتگانى اين‌گونه تأييد كرد».

سپس دست او را گرفت و فرمود: «اى مردم! هر كه من مولاى اويم، اين على مولاى اوست. خداوند، دوستدارش را دوست بدارد و دشمنش را دشمن!».

ر. ك: ج ١ ص ٣٠٥ (خاطرات امام على).

١٠/ ٤

سلام رهبرى‌

٧٩٠. پيامبر خدا ٦ در خطبه غدير: اى مردم! آنچه را به شما گفتم، بگوييد و بر على به امارت مؤمنان، سلام دهيد[١] و بگوييد: «شنيديم و فرمان برديم. پروردگارا! آمرزشت را خواهانيم و بازگشت، به سوى توست» و بگوييد: «سپاس، خداى را كه ما را به اين، هدايت كرد و اگر خداوند هدايتمان نمى‌كرد، هيچ‌گاه هدايت نمى‌يافتيم».

٧٩١. امام صادق ٧: روز غدير خم، چون پيامبر خدا امير مؤمنان را [به جاى خود] منصوب كرد ...، فرمود: «اى مردم! چه كسى به شما از خودتان سزاوارتر است؟».

گفتند: خدا و پيامبرش.

فرمود: «خدايا! گواه باش».

سپس فرمود: «بدانيد هر كه من مولاى اويم، على مولاى اوست و بر او به امارت مؤمنان سلام دهيد».

٧٩٢. امام صادق ٧: چون [آيه‌] ولايت نازل شد، از جمله سخنان پيامبر خدا در غدير خم اين بود: «بر على به امارت مؤمنان سلام دهيد».

گفتند: آيا از جانب خدا و پيامبرش است؟

[١] يعنى بگوييد: السلام عليك يا أمير المؤمنين!