دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢١ - گردهمايى براى تعيين جانشين

و در حديث ديگر او، چنين آمده است:

پيامبر خدا فرمان داد كه زير درختان را بروبند و آب بپاشند.[١]

در حديث عامر بن ضمره و حذيفة بن اسيد، آمده است:

زير آنها روفته شد و سر شاخه‌ها را بريدند تا سر مردم به آنها نگيرد.[٢]

٥. پس از آن كه مردمْ توقّف كردند و جايگير شدند، پيامبر ٦ به منادى‌اش فرمان داد كه ندا دهد: «نماز جماعت!».

حبّة بن جوين عرنى بجلى مى‌گويد:

چون روز غدير خم شد، پيامبر ٦ در ميانه روز، ندا داد: نماز جماعت! ....[٣]

در حديث زيد، كه پيش‌تر هم گذشت، آمده است:

فرمان داد كه خار و خاشاكِ زير درختان بزرگ را بروبند و سپس ندا داد: «نماز جماعت!».

٦. پس از آن كه صف‌هاى نماز جماعتْ كامل گشت، پيامبر ٦ ميان دو درخت (از آن پنج درخت خار) به امامت ايستاد.

عامر و حذيفه، در حديثى كه از آنها نقل شده، مى‌گويند:

چون نداى نماز داده شد، به سوى درخت‌ها رفت و زير آنها نماز خواند.

در نقل احمد بن حنبل، از براء بن عازب آمده است:

ما در سفر، با پيامبر خدا بوديم. پس، در غدير خم، فرود آمديم و در ميان ما، نداى نماز جماعتْ داده شد. زير دو درخت، براى پيامبر خدا روفته شد و

[١] المعجم الكبير: ج ٥ ص ٢١٢ ح ٥١٢٨.

[٢] الغدير: ج ١ ص ٤٦، جواهر العقدين: ص ٢٣٧.

[٣] اسْد الغابة: ج ١ ص ٦٦٩ الرقم ١٠٣١.