دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧١ - ٧/ ٧ بركتهاى ولايت او

راه من بيرون نمى‌برد و به گم‌راهى داخل نمى‌كند.

٦٧٨. پيامبر خدا ٦: هر كه خوش دارد در مرگ و زندگى‌اش چون من باشد و در بوستان جاودانى بهشت كه پروردگارم خود، آن را كِشته است، سكنا گزيند، بايد پس از من، على بن ابى طالب را ولىّ خود گيرد.

٦٧٩. پيامبر خدا ٦: هر كه دوست دارد در مرگ و زندگى‌اش چون من باشد و به آن نىِ ياقوتى (بهشتى) همان كه خداوند، با دست [قدرت‌] خود، خلقش كرد و به آن گفت: «باش»، و آن هم هست شد چنگ زند، بايد على بن ابى طالب را پس از من، ولىّ خود گيرد.

٦٨٠. پيامبر خدا ٦: هر كه دوست دارد در مرگ و زندگى‌اش چون من باشد و به بهشت در آيد، بايد پس از من، على و فرزندانش را ولىّ خود گيرد.

٦٨١. پيامبر خدا ٦: هر كه دوست دارد در مرگ و زندگى‌اش چون من باشد و در بوستان جاودانى بهشت كه خدا، خود غرس كرده است جاى گيرد، بايد پس از من، على را ولىّ خود گيرد و با دوستدار او دوستى ورزد و به امامان پس از من اقتدا كند؛ چرا كه آنان، عترت من هستند و از سرشت من آفريده شده‌اند و فهم و علم را روزى برده‌اند. واى بر كسانى از امّتم كه فضل آنان را انكار كرده و پيوند با آنان را كه پيوند