دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٥ - ٨/ ٤ هدايتگران پس از پيامبر

٧٠٢. پيامبر خدا ٦: اى عمّار! تو را گروه متجاوزان مى‌كشند و آن هنگام، تو بر حقّى و حق با توست. اى عمّار پسر ياسر! اگر ديدى على به راهى مى‌رود و مردم به راهى ديگر مى‌روند، با على برو كه تو را در هلاكت، سرگشته نمى‌سازد و از هدايت، بيرونت نمى‌برد.

٨/ ٤

هدايتگران پس از پيامبر

٧٠٣. امام باقر ٧ درباره گفته خداى تبارك و تعالى: «تو فقط هشداردهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد»: پيامبر خدا هشداردهنده و على ٧ هدايتگر است. هان! به خدا سوگند كه تا اين لحظه [كار هدايت امّت‌] از ميان ما نرفته و تا قيامت، هماره در ميان ماست.

٧٠٤. امام باقر ٧ درباره گفته خداى عز و جل: «تو فقط هشداردهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد»: پيامبر خدا هشداردهنده است و براى هر دوران، هدايتگرى از ميان ما هست كه [انسان‌ها را] به آنچه پيامبر خدا آورده است، راهنمايى مى‌كند. آرى، هدايتگران پس از او، على ٧ و سپس اوصيا هستند، يكى پس از ديگرى.

٧٠٥. كمال الدين به نقل از بريد بن معاويه عجلى: به امام باقر ٧ گفتم: معناى [آيه:] «تو فقط هشداردهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد» چيست؟

فرمود: «هشداردهنده، پيامبر خداست و هدايتگر، على ٧ است. و در هر عصر و دوران، امامى از ما هست كه انسان‌ها را به آنچه پيامبر خدا آورده، راهنمايى مى‌كند».

٧٠٦. امام باقر ٧ درباره گفته خداى متعال: «تو فقط هشداردهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى‌