دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٥ - نام مكان

پيامبر خدا در «غدير خم»، در زير درختان، خطبه خواند.[١]

و همين‌گونه است در حديث ديگرش:

چون پيامبر خدا از حجّة الوداع بازگشت و در «غدير خم» توقّف كرد، فرمان داد كه زير درختان را بروبند ....[٢]

در شعر نُصيب آمده است:

و در غدير، غدير خم، گفت:

برادر كوچك من! تا كى در سفرى؟

آيا نديدى كه تا وقتى در ميان مايى،

مى‌خوابم و چون مى‌روى، نمى‌خوابم؟[٣]

و نيز در شعر كُمَيت اسدى آمده:

و [در] روز درختان، درختان غدير خم‌

ولايت او را آشكار كرد. كاش اطاعت مى‌شد![٤]

واژه «خُم» در لسان العرب به فتح «خ» ضبط شده است؛ ولى همان جا از ابن دُرَيد نقل شده است كه:

آن، خُم به ضمّ «خ» است.[٥]

ب اين مكان به خاطر موقعيّت جغرافيايى‌اش «وادى خم» نيز ناميده مى‌شود. حازمى مى‌گويد:

خُم، وادى ميان مكّه و مدينه در نزديكى جحفه است و در آن، گودالى است كه‌

[١] المستدرك على الصحيحين: ج ٣ ص ١١٨ ح ٤٥٧٦.

[٢] الصواعق المحرقة: ص ٤٣.

[٣] معجم ما استعجم: ج ٢ ص ٥١٠.

[٤] ر. ك: ج ٩، ص ٢٢٥( على از زبان شاعران/ كميت بن زيد اسدى).

[٥] لسان العرب: ماده« خمم».