آنان را دوست دارد و آنان هم او را دوست دارند. آنان در برابر مؤمنان، فروتن و بر كافران، سرفراز و در راه خدا جهادگر و از سرزنش ملامتگر، بى‌هراس‌اند. اين، فضل خداست كه آن را به هر كه خواهد، مى‌دهد و خدا گشايشگر داناست. ولىّ شما، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‌اند؛ همان‌ها كه نماز برپا مى‌دارند و در حال ركوع، صدقه مى‌دهند. و هر كس خدا و پيامبر او و مؤمنان را ولىّ خود گيرد، بداند [پيروز است‌] كه حزب خدا پيروز است»؛

و «پروردگارا! به آنچه نازل كردى، ايمان آورديم و پيامبر را پيروى كرديم. پس، ما را در زمره گواهان بنويس»؛

و «پروردگارا! پس از آن كه ما را هدايت نمودى، دل‌هايمان را دستْ‌خوش كژروى مگردان و از جانب خود، رحمتى بر ما ارزانى دار، كه تو بخشنده‌اى».

خدايا! ما مى‌دانيم كه اين، حق است و از جانب تو. پس، هر كس را كه با آن مى‌ستيزد و گردن‌فرازى مى‌كند و آن را تكذيب و انكار مى‌نمايد، لعنت كن «و ستمكاران، به زودى خواهند دانست كه به كدام بازگشتگاه، باز مى‌گردند».

سلام و رحمت و بركات و صلوات و درودهاى خدا بر تو، اى امير مؤمنان و سَرور اوصيا و اوّلينِ عابدان و زاهدترين زاهدان!

تو همانى كه خوراكت را با وجود ميل به آن، براى خدا به مسكين و يتيم و اسير دادى و پاداش و سپاس نخواستى‌[١] و خداوند متعال درباره تو [چنين‌] نازل كرد: «هرچند خود نيازى مبرم دارند، ديگران را بر خود، مقدّم مى‌دارند و هر كس از خسّتِ نفس خود، نگاه داشته شود، رستگار است».

تو فرو خورنده خشم و عفو كننده مردم بودى و خداوند، نيكوكاران را دوست مى‌دارد.[٢]

تو در سختى و زيان و هنگامه جنگ، شكيبا بودى‌[٣] و مساوى تقسيم كردى و در ميان مردم، عادل و از همه مردمان به احكام الهى داناتر بودى و خداوند متعال با اين آيه از آنچه به تو عطا كرده بود، خبر داد: «آيا مؤمن، همچون فاسق است؟ يك‌سان نيستند؛ امّا كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، در برابر كارهايشان، باغ‌هايى دارند كه در آنها، جاى مى‌گيرند».

[١] اشاره به آيات ٨ و ٩ از سوره انسان است.

[٢] اشاره به آيه ١٣٤ از سوره آل عمران است.

[٣] اشاره به آيه ١٧٧ از سوره بقره است.