مفسران مى گويند: اين پرسش، آهنگ تقرير و توبيخ دارد وغرض از آن، سرزنش منافقان است آنگاه كه در محكمه عدل الهى رسوا مى گردند، يعنى پس از محكوم و رسوا شدن منافقان، خداوند روى به پيامبران كرده و مى گويد: چگونه امت به دعوت هاى خيرخواهانه شماپاسخ دادند؟ و اين تعريض به گروه منافق است كه دعوت پيامبران را پاسخ مثبت ندادند و به صورت فريبكارانه و نفاق با آنان برخورد كردند.

و در آيه ديگر در خصوص مسيح مى فرمايد:

(وَإِذْ قالَ اللّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَأَنْتَ قُلْتَ لِلنّاسِ اتَّخِذُونِى وَأُمِّىَ إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللّهِ...) [٣].

«آنگاه كه خدا به عيسى بن مريم مى گويد آيا تو به مردم گفته اى كه من و مادرم را در برابر خداى يكتا به خدايى برگزينيد؟».

در آيه به نكته اى اشاره شده و آن اين كه از مسيح در مورد عقيده باطل و انحراف اعتقادى امت او سؤال مى شود و اين انحراف يعنى پرستش انسان ها از كجا بوده است تا از پاسخ مسيح همگى بفهمند كه مسيح جز توحيد پيام ديگرى نداشته است، و پرستش بشر، مربوط به تحريف گران بوده است.

[١] الميزان، ج٨، ص ١٢.
[٢] مائده/١٠٩.
[٣] مائده /١١٦.