٣٢.«ما موسى را با دلايل روشن خود برانگيختيم تا قوم خود را از تاريكى ها به روشنى وارد سازد، و روزهاى خدا (اعم از نقمت و نعمت) را يادآورى كند، و در اين يادآورى براى افراد بردبار و سپاسگزار نشانه هاى هدايت است».

٣٣.«در ميان هر ملتى پيامبرى برانگيختيم (تا به آنان بگويند) خدا را بپرستيد و از پرستش بت ها (غير خدا) بپرهيزيد».

٣٤.«از پيامبران پيشين بپرس آيا جز پرستش خداى رحمان، به پرستش خدايان ديگر دستور داده بوديم؟».

٣٥.«دين نزد خدا اسلام است».

٣٦.«از آن ترسيدم كه به من بگويى چرا در ميان بنى اسرائيل تفرقه افكندى و مراقب سفارش من نشدى؟».

٣٧.«همگى به ريسمان خدا چنگ بزنيد، و از هم جدا نشويد، نعمت هاى خدا را در حق خود به ياد آوريد، آنگاه كه دشمنان يكديگر بوديد، قلب هاى شما را به هم الفت داد و در پرتو نعمت خدا برادر يكديگر شديد، و بر لب گودال آتش بوديد كه شما را از آن نجات داد، و خدا آيات خود را چنين بيان ميكند تا هدايت شويد. و از آنان نباشيد كه گروه گروه شدند و پس از آمدن دلايل روشن، راه اختلاف پيش گرفتند براى آنها عذاب بزرگى است».

٣٨.«خدا و رسول اورا اطاعت كنيد و با هم نزاع و جدال نكنيد، كه در نتيجه ضعيف گرديده، و نفوذ كلام و قدرت شما از دست مى رود، و پايدارى كنيد، كه خدا صابران را دوست دارد».