از برخى از آيات استفاده مى شود كه پيامبران الهى نسبت به اسرار آفرينش علم گسترده اى داشته اند، گويى روح آنان آيينه تمام نماى قوانين خلقت و سنن آفرينش است و در اين مورد كافى است در جمله هاى سه آيه ياد شده در زير دقت كنيم.

١. (وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلى الْمَلائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُونِى بِأَسماءِ هؤلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ) .[٢]

٢. (قالُوا سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلاّ ما عَلَّمْتَنا إِنَّكَ أَنْتَ العَلِيمُالحَكِيمُ).[٣]

٣. (قالَ يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسمائِهِمْ فَلَمّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسمائِهِمْ قالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنّى أَعْلَمُ غَيْبَ السَّماوات والارَضِ وَأَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ) (بقره/٣٣).[٤]

ترجمه

١. «به آدم همه اسماء را آموخت، آنگاه آنها را بر فرشتگان عرضه كرد و گفت اگر راست

[١] مثلاً در باره صالح چنين نقل مى كند كه به قوم خود گفت:(...تَمَتَّعُوا فِى دارِكُمْ ثَلاثَةََ أَيّام ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوب) (هود٦٥):«سه روز در خانه هاى خود به سر بريد، پس از آن نابود خواهيد شد واين خبر قطعى است».
[٢] بقره/٣١.
[٣] بقره/٣٢.
[٤] بقره/٣٣.