انكار كرده اند، و غرق در نعمت هاى مادى مى باشند، از اين جهت به انكار نبوت بشر برخاسته، زيرا شريعت را مزاحم آمال و اهداف مادى خود مى انديشيدند و اگر فاقد انگيزه هاى قبلى بودند چه بسا بر اين شبهات دامن نمى زدند.

ب. نزول فرشته از جانب خدا به دو صورت مى تواند انجام گيرد، يا به صورت بشر تمثل پيدا كند، در اين صورت او را بشر انگاشته و رسالت او را رد خواهند كرد، و يا به صورت واقعى فرشته كه از نظر مراتب وجود در درجه بالاتر از ماده قرار گرفته است تجلى نمايد. در اين صورت اين گروه توانايى ديدن او را نخواهند داشت مگر اين كه لباس ماده را از چهره نفس بركنند، و از جهان ماده رخت بربندند، و در اين صورت سرنوشتى جز مرگ و انتقال به سراى ديگر، نخواهد بود، و اين با هدف اعزام پيامبران كاملاً مخالف است، آنان آمده اند كه بشر را در اين جهان تربيت كنند، نه اين كه قبل از تربيت، او را به جهان ديگر منتقل سازند و ما در اين باره در بخش شيوه هاى مخالفت دشمنان پيامبران نيز مجدداً بحث خواهيم كرد.

بعثت پيامبران از ديدگاه متكلمان وحكيمان

قبل از آن كه به بررسى دلايل لزوم بعثت پيامبران از ديدگاه قرآن بپردازيم، لازم است به طور فشرده دلايل متكلمان و حكيمان را در اين باره مورد ارزيابى قرار دهيم:

متكلمان و بعثت پيامبران

مقصود از متكلمان در اين بحث، متكلمان عقل گرا است كه به حسن و