١. حضرت مسيح آنگاه كه براى هدايت بنى اسرائيل مبعوث شد ايمان خود را نسبت به پيامبر پيشين ابراز داشت و يادآور شد كه من تصديق كننده كتاب آسمانى پيشين هستم چنان كه مى فرمايد:

(...مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ التَّوراةِ...) .[١]

٢. درباره پيامبر گرامى مى فرمايد:

(وَأَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ وَمُهَيْمِناً عَلَيْهِ...) .[٢]

«كتاب (قرآن) را بر تو به حق نازل كرديم كه تصديق كننده كتاب پيشين و حاكم بر او است (در موارد اختلاف، اين كتاب حجت است)».

وباز مى فرمايد:

(وَالَّذِى أَوْحَيْنا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ إِنَّ اللّهَ بِعِبادِهِ لَخَبيرٌ بَصِيرٌ).[٣]

«آنچه از كتاب بر تو وحى كرديم، حق است و تصديق كننده كتاب قبلى است خداوند

[١] صف/٦; و به همين مضمون است آيه ٥٠ سوره آل عمران و ٤٦ مائده.
[٢] مائده/٤٨.
[٣] فاطر/٣١.