منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٥٣

«اگر شما نبوديد ما ايمان مى آورديم».

وباز در ادامه مناظره به مستكبران چنين مى گويد:

(...إِذْ تَأْمُرُونَنا أَنْ نَكْفُرَ بِاللّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَنْداداً...) .[١]

«شما به ما دستور مى داديد كه به خدا كفر ورزيم و براى او شريكانى قائل شويم».

البته هميشه تخم ضلالت به وسيله اقويا پاشيده مى شود، آنگاه در پرتو فشار و اعمال قدرت، افراد مستضعف و كم عمق به همان افكار و انديشه ها خو گرفته و جزء مخالفان رسولان قرار مى گيرند.

تا اينجا به چهار گروه از مخالفان پيامبران اشاره كرديم كه اساس مخالفت را دو گروه نخست (مترفان ـ مستكبران ) تشكيل مى دهند. ويادآور شديم كه علت مخالفت «ملأ» همان انگيزه هاى دو گروه پيشين بوده است و در حقيقت جز يكى يا هر دو گروه چيزى نيست و مخالفت گروه چهارم به خاطر پيروى چشم و گوش بسته از دو گروه نخست مى باشد. لذا بايد عذاب در گروه نخست دو برابر عذاب فريب خوردگان باشد.[٢]

در اينجا گروه پنجمى نيز وجود دارد كه تأثير آنان در گمراهى مردم كمتر از دو گروه پيشين نيست و آن عالمانى است كه با گرفتن رشوه دست به حلال و حرام مى زدند ونهايتاً حقايق را از مردم پنهان مى داشتند. و در قرآن به اين گروه عنايت خاصى مبذول شده است.

٥. دانشمندان دنيا پرست

انتظارى كه مردم از يك فرد دانشمند دارند هرگز از يك فرد عادى ندارند،