منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٠
٣.«در ميان هر امتى پيامبرى برانگيختيم تا خدا را بپرستند و از پرستش طاغوت اجتناب ورزند».
٤.«اى فرزندان آدم براى پوشاندن مواضع ناخوشايند شما جامه و ساز و برگ آن را فرو فرستاديم ( آفريديم).
٥. «اى فرزندان آدم شيطان شما را فريب ندهد، همانطور كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون كرد لباسهاى آنان را از بدن آنان كند».
٦.«اى فرزندان آدم زينت خود را نزد هر پرستشگاهى برگيريد، بخوريد و بياشاميد واسراف نكنيد خدا اسراف كنندگان را دوست ندارد».
٧.«اى فرزندان آدم هرگاه پيامبرانى از شما به سوى شما آمدند و آيات مرا بر شما خواندند، آنان كه تقوا پيشه سازند و كار نيك به جاى آورند، در روز رستاخيز مطمئناً ترس و اندوهى براى آنان نيست».
٨.«خطاب آمد، همگى از بهشت به زمين فرود آييد، در حالى كه برخى دشمن برخى ديگر هستيد اگر از جانب من هدايتى (پيامبرى) به سوى شما آمد، هركس از هدايت من پيروى كند نه گمراه مى شود و نه بدبخت».
٩.«اى انبوه انس وجن، آيا پيامبرانى از خودتان به سوى شما نيامدند تا آيات مرا بر شما فرو خوانند و شما را از (عذاب) امروز (قيامت) بيم دهند؟ در پاسخ مى گويند، ما به زبان خود گواهى مى دهيم، زندگى دنيا آنان را فريب داد وعليه خود گواهى دادند كه كافر بودند».
١٠.«من هرگز دست به قتل تو دراز نمى كنم من از پروردگار جهانيان بيمناكم (اكنون كه تو بر قتل من تصميم گرفته اى) مى خواهم با گناه قتل من و گناه خود به سوى خدا باز گردى و از ملازمان آتش (اهل دوزخ) باشى و آن جزاى ستمگران است».
١١.«پيامبرانى كه سرگذشت آنها را بازگو كرديم و پيامبرانى كه خصوصيات آنان را بيان نكرديم».
١٢.«زندگى برخى از آنان را بيان كرديم و برخى را بيان نكرديم».