٤٠.«من هرگاه آنان را دعوت مى كردم تا آنان را بيامرزى، انگشتان خود را در گوش هاى خود فرو مى بردند و لباس ها را بر سر مى كشيدند، و براين كار اصرار مىورزيدند و كبر نشان مى دادند».

٤١.«سران كفر به ديگران گفتند: به قرآن گوش فرا ندهيد و هنگام تلاوت آن ، سرو صدا كنيد، تا پيروز شويد».

٤٢.«اگر دست از تبليغ برندارى سنگسار خواهى شد».

٤٣.آزر به ابراهيم گفت:«آيا مرا از خدايانم باز مى دارى؟ اگر دست از تبليغ برندارى تو را سنگسار مى كنم».

٤٤. «مستكبران قوم شعيب به او گفتند: تو و كسانى را كه به تو ايمان آورده اند، از اين شهر بيرون مى كنيم».

٤٥. «افراد كافر به پيامبران خود گفتند: شما را از سرزمين خود بيرون مى كنيم، مگر اين كه به روش و آيين ما باز گرديد».

٤٦.«گفتند اورا بسوزانيد و خدايان خود را يارى كنيد».

٤٧.«و گفتار يهود كه ما عيساى مسيح فرزند مريم و رسول خدا را كشتيم (در حالى كه تصميم بر قتل او گرفتند) او را نكشتند و به دار نياويختند بلكه جريان بر آنان مشتبه شد».

٤٨.«به ياد آر هنگامى كه كافران نيرنگى انديشيدند كه تو را زندانى كنند يا بكشند يا تبعيد كنند، آنان از در حيله وارد شدند. و خدا نيز حيله هاى آنان را خنثى كرد، خدا بهترين (پاسخ دهنده) حيله گران است».

٤٩.«آنان (بنى اسرائيل) آيات الهى را انكار مى كردند. وپيامبران را به ناروا مى كشتند».

٥٠.«گروهى را تكذيب مى كردند و گروهى را مى كشتند».