ب. درباره ميخوارگى مى فرمايد: «افراد ميگسار بسان بت پرستند و سرانجام به ارتعاش در اعضا دچار مى شوند و خوى جوانمردى در آنان مى ميرد و بيم آن مى رود كه دنبال كردار زشت تا حد خونريزى بروند».[٢]

اين نمونه ها ما را به گستردگى علم پيامبر اسلام از طريق آگاهى فرزندان معصوم او رهبرى مى كند.

و علاقمندان مى توانند در اين قسمت به كتاب ياد شده مراجعه كنند.

البته بايد به اين نكته توجه داشت كه نتيجه اين برهان اثبات يك اصل كلى در باب علم پيامبران نيست و تنها مى توان به طور «فى الجمله» آن را اثبات كرد، و نيز بايد توجه نمود كه سخن در مقام ثبوت و امكان نيست، بلكه سخن در مقام اثبات و دليل بر چنين علمى است ولى در مقام ثبوت و امكان آن هيچ گونه ترديدى نيست.

از برخى از آيات استفاده مى شود كه برخى از اولياى الهى از روى ملاك داورى كرده و حكم را اجرا مى نمودند و از اين نمونه است مصاحب موسى كه سه كار شگفت انگيز را انجام داد آنگاه به تفسير آنها پرداخت و روشن كرد كه كارهاى او بر اساس آگاهى از متن تكوين و مصالح و مفاسد حاكم بر آن بوده است. مثلاً:

الف. كشتى مردم را سوراخ كرد.

[١] بحار الأنوار، ج١٤، ص ٨٧٢.
[٢] بحار الأنوار، ج١٤، ص ٨٧٢.