در ميدان نبرد حق و باطل، گاهى گروه باطل به طور ناجوانمردانه تصميم مى گرفتند كه پيامبران را با خفت و خوارى از زادگاه خود بيرون كنند. و به اصطلاح امروز «تبعيد» و به اصطلاح ديرينه« نفى بلد» كنند قرآن حكايت مى كند كه مخالفان شعيب او را به تبعيد تهديد كردند مى فرمايد:

(قالَ الْمَلأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّكَ يا شُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعكَ مِنْ قَرْيَتِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنا قالَ أَوَ لَوْ كُنّا كارِهينَ)[١].

«مستكبران قوم شعيب به او گفتند: تو و كسانى را كه به تو ايمان آورده اند از شهر خود بيرون مى رانيم، و يا اين كه بايد به راه و روش ما بازگرديد، شعيب گفت: هر چند ما آن را نخواهيم؟».

در آيه ديگر درباره شخص پيامبر، يادآور مى شود كه اگر مشركان مكّه تصميم بگيرند كه تو را از مكه بيرون برانند، فقط مدت كمى زنده مى مانند و اين سنت الهى است درباره رسولان پيشين و هرگز براى آن تغيير و دگرگونى نمى يابى. اينك متن آيه:

(وَإِنْ كادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْها وَإِذا لا يَلْبَثُونَ خِلافَكَ إِلاّ قَلِيلاً *سُنَّة مَنْ قَدْأَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنا وَلا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْويلاً) [٢].

«نزديك بود كه بر عليه تو توطئه كنند(و محيط مكه را به گونه اى سازند كه مردم را بر ضد تو بشورانند) و در نتيجه تو را از مكه بيرون رانند، در اين صورت جز اندكى زنده نمى مانند، و اين سنت الهى است درباره رسولانى كه پيش از تو فرستاده ايم وبراى سنت هاى الهى دگرگونى نيست».

[١] اعراف/٨٨.
[٢] اسراء/٧٦ـ٧٧.