اكنون كه با نمونه هايى ازآيات قرآن در زمينه كمالات روحى و ويژگى هاى اخلاقى پيامبران آشنا شديم، مناسب است رواياتى كه خصايص اخلاقى پيامبران را بازگو نموده اند، از نظر خوانندگان گرامى بگذرانيم:

١. قوت غالب پيامبران، از نان جو تهيه مى شد «أبى اللّه تعالى أَنْ يَجْعَلَ قُوتَ أَنْبيائِهِ إِلاّشعِيراً».[٣]

٢. از امام صادق (عليه السلام) روايت شده است كه فرمودند: «إنَّ اللّهَ عَزَّ وجَلَّ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيّاً إِلاّبِصِدْقِ الحَديثِ وَ أَداءِ الأَمانَةِ إِلَى البرِّ والفاجِرِ».[٤]

«خداوند هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد مگر به راستگويى و ردّ امانت به نيكوكار و بدكار».

٣. هشام بن سالم از امام صادق (عليه السلام) روايت كرده است كه فرمود:

«إنّ أَشَدَّ النّاسِ بَلاءً الأَنْبياءُ صَلواتُ اللّهِ عَلَيْهِمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ، ثُمَّ الأَمْثَل فَالأَمْثَل».[٥]

[١] قلم/٤.
[٢] خلق جمع خلق است، و خلق (ضم خاء و سكون لام) به معناى قوا و سجاياى غير محسوس است، و خلق (به فتح خاء) به معناى خصوصيات واشكال قابل درك حس است (مفردات راغب) درباره معناى خلق در آيه اقوال مختلفى است. يكى از آنها اين است كه مقصود، آداب معاشرت او با دوستان و دشمنان است. و مقصود از عظمت خلق پيامبر اين است كه او جامع همه مكارم اخلاق بود. به مجمع البيان، ج٥، ص ٣٣٣ رجوع شود.
[٣] بحار الأنوار، ج١١، ص ٦٦.
[٤] همان مدرك، ص ٦٧.
[٥] بحار الأنوار، ج١١، ص ٦٩.