منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٦٧
ساحران وجادوگران است كه همگى در پوشش كار خارق العاده قرار مى گيرند، نظرى به سرزمين هند و مشاهده كارهاى مرتاضان، هر انسانى را به تعجب وا مى دارد كه چگونه كارهاى عجيب و غريبى را صورت مى دهند. برخى از مرتاضان روى ميخ هاى تيز مى خوابند و سنگ بزرگى را بر سينه او مى شكنند بدون آن كه كوچك ترين آسيبى به او برسد و گاهى مرتاضى يك هفته در زير خاك مى خوابد، بدون اين كه كوچك ترين روزنه اى به خارج داشته باشد، سپس با پس زدن خاك ها و ريختن آب گرم بر سر و صورت، از خواب عميق بيدار شده و حيات خود را باز مى يابد.
در كشور ما نيز در ميان دروايش و به اصطلاح اهل حق، كارهاى خارق العاده فراوان است. ساحران و جادوگران دست به كارهايى مى زنند كه از حدود كارهاى عادى بيرون است. اكنون سؤال مى شود چگونه معجزه را از ديگر كارهاى خارق العاده جدا سازيم؟
پاسخ
براى جدا سازى اين دو نوع خارق العاده راه هايى است كه مجموعاً مى توان اطمينان بخش و رهگشا باشد.
١. كارهاى مرتاضان و ساحران نتيجه مستقيم آموزش و تمرين است.
آنان در پرتو تعليم و تمرين طولانى به چنين كارى دست مى يازند، و سحر و جادو براى خود آموزش ويژه اى دارد، و اگر چنين دوره هايى را نبينند با انسان معمولى كوچك ترين فرق ندارند، در حالى كه پيامبران نه سابقه تعليم و تمرين دارند و نه در برابر كسى براى آموزش زانو مى زنند، بلكه كارهاى آنان كاملاً ابداعى و بى سابقه است و تاريخچه زندگى آنان بر اين مطلب گواهى مى دهد.