ظاهر اين آيات اين است كه خدا پيامبران وكسانى را كه قبل از رؤيت آثار عذاب به آنان ايمان آورده بودند نجات مى داد ولى از آيه مربوط به يونس استفاده مى شود كه گاهى رحمت الهى شامل كسانى مى شد كه پيش از ديدن آثار عذاب جزء كافران بوده ولى به هنگام ديدن طلايه آن به پيامبر خود گرويده و از اهل ايمان شدند.

سرگذشت قوم يونس در قرآن در سوره هاى مختلفى وارد شده است و همگى حاكى از آن است كه ايمان آنان مؤثر واقع شد و اهل نجات شدند.

قرآن اين حقيقت را در اين آيه چنين بيان مى كند:

(فَلَوْلا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلاّ قَوْمَ يُونُسَ لَمّا آمَنُوا كَشَفْنا

[١] يونس/٧٣.
[٢] هود/٦٦.
[٣] درباره نجات پيامبران و مؤمنان به آنان به ماده «نجات» از معجم المفهرس مراجعه فرماييد.