منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٧٠

تا آنجا كه قرآن موسى را با داشتن معجزات نه گانه معرفى مى كند.[١]

حضرت مسيح در نخستين برخورد خود با بنى اسرائيل معجزاتى را نشان مى دهد كه از تنوع كامل برخوردار است مى گويد:

١. از گل شكل پرنده اى مى سازم و در آن مى دمم و به اذن خدا به صورت پرنده اى در مى آيد.

(...أَنِّى أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَانْفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِاللّهِ...).

٢. و نابينايان و بيماران مبتلا به پيسى را شفا مى بخشم:

(وَأُبْرِئُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ...) .

٣. مردگان را به اذن خدا زنده مى كنم:

(...وَأُحْىِ المَوْتى بِإِذْنِ اللّهِ...) .

٤. و از آنچه كه مى خوريد و در خانه هاى خود ذخيره مى سازيد به شما خبر مى دهم.[٢]

(...وَأُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فِى بُيُوتِكُمْ...) .

علت محدود بودن كارهاى ساحران و مرتاضان و تنوع كارهاى خارق العاده پيامبران همان است كه گفته شده گروه نخست به قدرت محدود بشرى خود تكيه دارند در حالى كه پيامبران از قدرت بى پايان خدا استمداد مى نمايند.

٥. پيامبران و ساحران از نظر هدف و انگيزه كاملاً متمايز مى باشند.

آموزگاران الهى به خاطر متحول كردن مردم وآشنا ساختن آنان به مبدأ و معاد و آراستن جامعه انسانى به فضايل اخلاقى دست به چنين كارى مى زنند،