٢١. (أَنِّى أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَانْفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِاللّهِ وَأُبْرئُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ وَأُحْىِ المَوتى بِإِذْنِ اللّه وَأُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فِى بُيُوتِكُمْ...) (آل عمران/٤٩).

٢٢. (وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنا الْمُرْسَليِنَ *إِنَّهُمْ لَهُمُ المَنْصُورُونَ* وَإِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الغالِبُونَ)(صافات/١٧١ـ١٧٣).

٢٣. (...ما جِئْتُمْ بِهِِ السِّحْرُ إِنَّ اللّهَ سَيُبْطِلُهُ إِنَّ اللّهَ لا يُصْلِحُ عَمَلَ المُفْسِدينَ)(يونس/٨١).

ترجمه آيات

١.«هيچ پيامبرى معجزه اى نمى آورد مگر به اذن خداوند».

٢.«و كسى كه نزد او علمى از كتاب بود، گفت قبل از آن كه چشم بر هم نهى من تخت بلقيس را نزد تو حاضر مى كنم».

٣.«از آن دو فرشته (هاروت و ماروت) چيزى را فرا مى گرفتند كه به واسطه آن ميان مرد و همسر او جدايى مى انداختند».

٤.«به كسى تعليم نمى دادند مگر اين كه مى گفتند ما وسيله آزمايشيم، مباد كه كافر شوى».

٥.«شايسته است بر من كه درباره خدا جز سخن حق نگويم من با نشانه اى از پروردگارم (معجزه) به سوى شما آمده ام پس بنى اسرائيل را آزاد كن».