٣.« بگو اگر خدا نمى خواست من آن را براى شما تلاوت نمى كردم و شما را از آن آگاه نمى ساختم، به گواه اين كه روزگارى قبل از نزول قرآن در ميان شما بسر بردم،(وچيزى از كتاب بر شما نخواندم) چرا نمى انديشيد؟».

٤.«آنان كه به غيب ايمان دارند و نماز را برپا مى دارند».

٥. «جزآنچه بر من وحى شده است، از چيزى پيروى نمى كنم».

٦. «اين قرآن گفتار شاعر نيست، اندكى از شما ايمان آوريد».

٧.«صالح به قوم خود (پس از آن كه ناقه او را پى كردند) گفت: سه روز در خانه هاى خود از زندگى بهره ببريد و پس از سه روز همگى كشته خواهيد شد. و اين يك گزارش قطعى است».

٨.«روميان در نزديكى هاى شما مغلوب شدند و آنان پس از مغلوب شدن در مدت كمتر از ده سال پيروز خواهند شد».

٩.«آنان گفتند قرآن خواب هاى آشفته است».

١٠.«دل، آنچه را كه چشم ديد تكذيب نكرد آيا با او درباره آنچه كه ديده است (جبرئيل) مجادله مى كنيد، او بار ديگر جبرئيل را ديده است، نزد سدرة المنتهى، نزد آن است جنت مأوى، آنگاه كه سدره را مى پوشانيد آنچه مى پوشانيد، چشم او نلغزيد و خطا نكرد. او آيات بزرگ پروردگار خود را ديد».

١١. «واگر سخن خود را آشكار كنى (يا پنهان سازى، از نظر علم الهى يكسان است) زيرا او پنهان و پنهان تر را مى داند».

١٢.«اين چنين خداى عزيز و حكيم به تو و به كسانى كه قبل از تو بودند وحى (كرده) و مى كند».