ميان تمام پيامبران بوده و اسامى و كتاب ها و شريعت هاى آنان در ميان آنان كاملاً مى درخشد. همين برترى ها سبب شده است كه برخى واجد كتاب و برخى ديگر فاقد آن، گروهى صاحب شريعت وگروهى ديگر پيرو شريعت آنها باشند، اينك براى اشاره به مراتب فضيلت آنان، از آيات ياد شده در زير كمك مى گيريم.

١. (تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْض مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللّهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجات وَآتَيْنا عِيسى ابْنَ مَرْيَمَ البَيِّناتِ وَأَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ...).[١]

«برخى از اين پيامبران را بر برخى ديگر برترى بخشيديم(به گواه اين كه) خدا با برخى سخن گفته و درجه بعضى را بالا برده است. و به عيسى بن مريم گواهان(معجزه) داديم و او را با روح القدس تأييد كرديم».

در اين آيه، گذشته از اين كه بر تفاوت درجات پيامبران تصريح مى كند، نشانه هايى از اين تفاوت را يادآور مى شود و آن اين كه، خداوند با موسى تكلم كرده و معجزات بسيارى در اختيار مسيح نهاده و او را با روح القدس تأييد كرده است. شكى نيست كه همه پيامبران داراى چنين مزايايى نبوده اند.

٢. (وَإِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوح وَإِبْراهيمَ وَمُوسى وَعِيسى ابن مَرْيَمَ وَأَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً) .[٢]

«به يادآور آنگاه كه از پيامبران و از تو و از نوح و ابراهيم و موسى وعيسى بن مريم، پيمان خاص گرفتيم. و از آنان پيمان غليظى را اخذ نموديم».

در اين آيه به طور اجمال يادآور مى شود كه از پيامبران پيمان گرفته شده است به گواه اين كه مى گويد:(مِنَ النَّبِيِّينَ)آنگاه از پيامبر اسلام و چهار پيامبر ديگر به طور خاص ياد مى كند و مى گويد: «از تو و آنان پيمان گرفتيم» و

[١] بقره/٢٥٣.
[٢] احزاب/٧.