بر نبوت پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) تنصيص نمود حضرت موسى نيز پيامبر معاصر خود را معرفى كرده است او از درگاه الهى خواست كه برادر او هارون را در امر نبوت شريك سازد و چنين گفت:

(وَاجْعَلْ لِى وَزِيراً مِنْ أَهْلِى * هارُونَ أَخِى *أُشْدُدْبِهِ أَزْرِى* وَأَشْرِكْهُ فِى أَمْرِى)[١].

«از بستگانم براى من پشتيبانى قرار ده، يعنى هارون برادرم را، و پشت مرا به وسيله او محكم نما، و او را در كار تبليغ شريك من گردان».

خداوند بزرگ درخواست او را پذيرفت و نبوت هارون نيز به وسيله خود موسى اعلام شد چنان كه مى فرمايد:

(...قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى) [٢].

«آنچه درخواست كرده بودى، اجابت نموديم».

در جاى ديگر مى فرمايد:

(وَوَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا أَخاهُ هارُونَ نَبِيّاً)[٣].

«از طريق رحمت خود، براى پشتيبانى موسى، به برادر او نبوت داديم».

در اين جا از تذكر نكته اى ناگزيريم و آن اين كه تصريح پيامبر پيشين و انطباق گفتار او بر پيامبر بعدى بايد آنچنان روشن باشد كه براى افراد حق جو، جاى شك و ابهام نباشد بنابر اين، اين كه گاهى ديده مى شود مزدوران استعمار با تحريف ها و دروغ سازى هاى بسيار آيات قرآن را بر افرادى مانند باب و بهاء

[١] طه/٢٩ـ٣٢.
[٢] طه/٣٦.
[٣] مريم/٥٣.