است. در اين مورد، با صراحت و قاطعيت كامل، رسالت الهى خويش را ايفا نموده اند مثلاً مسئله توحيد و اين كه خدايى جز خداى جهان نيست، همگى به اتفاق كلمه و با صراحت هرچه تمام تر مى گفتند:

(...اُعْبُدُوا اللّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِله غَيْرُهُ...) .

قرآن اين جمله را از پيامبرانى مانند : نوح، هود، صالح، و شعيب نقل مى كند.[١]

قرآن درباره برنامه كلى پيامبران چنين مى فرمايد:

(وَلَقَدْ بَعَثْنا فِى كُلِّ أُمَّة رَسُولاً أَنِ اعْبُدُوا اللّهَ وَاجْتَنِبُوا الطّاغُوتَ...) [٢].

«ما براى هر امّت و اجتماعى پيامبرى ارسال كرديم و همگى مى گفتند: خدا را بپرستيد و از پرستش بت اجتناب ورزيد».

چه صراحت و قاطعيتى بالاتر ازا ين كه موسى و هارون در برابر فرعون قرار گرفتند و هدف رسالت خود راچنين بيان كردند:

(...فَأَرْسِلْ مَعَنا بَنِى إِسْرائيلَ وَلا تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْناكَ بِآيَة مِنْ رَبِّكَ وَالسَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الهُدى*...)[٣].

«بنى اسرائيل را از قيد و بند آزاد ساز، و آنان را شكنجه مكن، ما با معجزه اى از طرف پروردگار به سوى تو آمده ايم، و درود بر پيروان هدايت، به ما وحى شده است كه عذاب الهى بر تكذيب كنندگان آيين خدا و روى گردانان از برنامه هاى الهى است».

اين آيات مربوط به صراحت در گفتار، و اعلان مواضع و اهداف است، در مورد عمل و تحقق بخشيدن به اهداف و برنامه ها، كاملاً قاطع

[١] سوره اعراف/٥٩، ٦٦، ٧٣و٨٥.
[٢] نحل/٣٦.
[٣] طه/٤٧ـ٤٨.