منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٣
اينك نمونه هايى از اين آيات را از نظر مى گذرانيم:
درباره تبعيت مى فرمايد:
(قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونى يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ).[١]
برخى از آيات، پيامبر گرامى را اسوه و الگو در رفتار و گفتار معرفى كرده مى فرمايد:
(لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِى رَسُولِ اللّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللّهَ وَاليَوم الآخِر وَ ذَكَرَ اللّه كَثيراً).[٢]
«براى شما در (رفتار و گفتار) پيامبر خدا الگوى نيكويى است، خصوصاً براى كسانى كه به خدا و سراى ديگر اميدوارند و خدا را بسيار ياد مى كنند».
اين نه تنها پيامبر گرامى است كه الگو معرفى شده است، بلكه ابراهيم نيز براى جامعه با ايمان از نظر قرآن الگو مى باشد چنان كه مى فرمايد:
(قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فى إِبْراهيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَومِهِمْ إِنّا بُرَءاؤا مِنْكُمْ وَمِمّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّهِ ...) .[٣]
«براى شما در ابراهيم و كسانى كه با او بودند الگوى نيكو است آنگاه كه به قوم خود گفتند ما از شما و از آنچه كه غير از خدا مى پرستيد، دورى مى جوييم».[٤]
ودر باره اطاعت از پيامبر مى فرمايد:
[١] آل عمران/٣١.
[٢] احزاب/٢١.
[٣] ممتحنه/٤.
[٤] البته دلالت آيه نخست اقوى از دلالت آيه دوم است زيرا دايره اسوه بودن در آيه نخست گسترده تر از موضوع پيروى در آيه دوم است.