١٠. (قالَ إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْم عِنْدِى أَوَ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلهِ مِنَ القُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَأَكْثَرُ جَمْعاً...)(قصص/٧٨).

ترجمه آيات

١.«خدا را كه جز او خدايى نيست بپرستيد».

٢.«آيا ما را از آنچه پدران ما پرستش مى كردند باز مى دارى؟ و ما در صحت دعوت تو در شك و ترديد هستيم».

٣.«گفتند: ما نياكان خود را پرستشگر آنان يافتيم».

٤.«پاسخ دادند: فقط نياكان خود را ديده ايم كه چنين مى كردند».

٥.«آيا نماز تو، به تو فرمان مى دهد كه به ما بگويى از آنچه پدرانمان عبادت مى كردند دست برداريم؟!».

٦.«آيا به سوى ما آمده اى كه ما را از راه پدرانمان باز دارى؟».

٧.«آنگاه كه به آنان گفته شود از آنچه كه خدا فرو فرستاده است پيروى كنيد در پاسخ مى گويند: ما از طريقه اى كه پدران خود را بر آن يافته ايم پيروى مى كنيم، آيا اگر پدران آنان چيزى را نمى فهميدند ـ و به حق راهى نداشتند(باز هم شايسته پيروى هستند؟)».

٨.«آنان صورتى از زندگى دنيا مى دانند و از سراى ديگر، بى خبرند».

٩.«آنگاه كه پيامبران آنان با دلايل به سوى آنها آمدند به علم و دانش كه داشتند دل خوش كردند، ولى كيفر استهزاى آنان نسبت به پيامبران، آنان را فرا گرفت».

١٠.«من اين ثروت را در سايه دانش خود به دست آورده ام.آيا نمى داند كه خدا ملت هايى را كه از او نيرومندتر و ثروتمندتر بودند نابودكرد».