منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٠٣

و در باره گروهى از پيامبران كه در ميان آنان نوح و هود و صالح نيز هست قرآن مسئله تبعيد را يادآور شده مى فرمايد:

(وقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِيمِلَّتِنا...) .[١]

«افراد كافر به پيامبران خود گفتند: شما را از سرزمين خود بيرون مى كنيم، مگر اين كه به روش و آيين ما باز گرديد».

و در باره موسى از فرعون نقل مى كند كه گفت:(...ذَرُونِى أَقْتُلُ مُوسى وَلْيَدْعُ رَبَّهُ...).[٢]

«بگذاريد من موسى را بكشم و او خداى خويش را به كمك خويش بخواند».

١٤. تصميم بر قتل

اگر مخالفان، آنان را تهديد به تبعيد و قتل مى كردند، گاهى تهديد خود را جدى گرفته و مقدّمات آن را فراهم كردند و اين لطف الهى بود كه پيامبران را از كام مرگ نجات مى بخشيد.

قرآن از پيامبرانى نام مى برد كه مخالفان، نقشه قتل آنان را كشيده و به مرحله اجرا درآوردند، هر چند نتيجه نگرفتند.

درباره ابراهيم مى فرمايد:

(قالُوا حَرِّقُوهُ وَانْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فاعِلينَ) .[٣]

«گفتند اورا بسوزانيد و خدايان خود را يارى كنيد».