منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٤

(مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللّه...) .[١]

«هركس از پيامبر پيروى كند، از خدا اطاعت كرده است».

و در آيه ديگر پاداش اطاعت از خدا و رسول را چنين بيان مى كند:

(وَمَنْ يُطِعِ اللّهَوَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللّهَ وَيَتَّقِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الفائِزُونَ).[٢]

«هر كس از خدا و پيامبر او اطاعت كند و از خدا بترسد و از مخالفت با او بپرهيزد آنان رستگارانند».

در آيه ديگر نيز مؤمنان را نكوهش مى كند كه احياناً خواهان تبعيت پيامبر از آنان مى باشند و يادآور مى شود كه اگر از شماها پيروى كند (به خاطر مصون نبودن شماها) گمراه مى شود چنان كه مى فرمايد:

(وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِى كَثِير مِنَ الأَمْرِ لَعَنِتُّمْ...) .[٣]

«بدانيد پيامبر خدا در ميان شما است واگر در بسيارى از موارد سخن شما را گوش كند به زحمت مى افتيد».

هـ. پيامبران از اغواى شيطان پيراسته اند

برخى از آيات قرآن حاكى از آن است كه شيطان به هنگام رانده شدن از درگاه الهى سوگند ياد كرد كه همه بندگان خدا را گمراه كند مگر بندگان مخلَص (به فتح لام) را كه شيطان در مورد آنان كمترين راه نفوذى ندارد و آنان از اغواى شيطان مصون و در نتيجه از هر گناهى پيراسته و معصوم خواهند بود.