منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣١٤

فرو فرستاده شده باشد يا نه.[١]

اين وجه كاملاً فاقد دليل و شاهد است. و رسول بودن يك نفر، يعنى حامل رسالت بودن، اعم از انجام فعلى يا بيان كلامى، مستلزم اين نيست كه حتماً داراى كتاب باشد.

ولى ممكن است برخى بر اين نظريه با آيه (٢٥) از سوره حديد استدلال كنند آنجا كه انزال كتاب را بر ارسال رسولان عطف كرده و به نظر مى رسد كه ميان اين دو، تلازمى هست. چنان كه مى فرمايد:

(لَقَدْأَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالبَيِّناتِ وَأَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْمِيزانَ...).[٢]

«ما پيامبران خود را با شاهدان و گواهان ارسال كرديم و همراه آنان كتاب و ميزان فرستاديم».

ولى اين توجيه صحيح و پا بر جا نيست، زيرا ارسال رسولان با گواه و شاهد، انزال كتاب و حكمت و ميزان، دليل بر اين نيست كه بر فرد فرد آنان كتاب فرو فرستاده است بلكه كافى است همراه گروهى كتاب بفرستد و گروه ديگر را فرمان دهد تا از آن كتاب بهره بگيرند. و اگر عطف در اين آيه گواه بر آن باشد كه هر رسولى داراى كتابى بوده، پس به حكم آيه (٢١٣) بقره بايد گفت: هر نبى نيز كتابى داشته است. چنان كه مى فرمايد:(...فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ...) .

گذشته از اين هرگز نمى توان گفت: همه رسولان، داراى كتاب بودند و اثبات اين مسئله كار دشوارى است بلكه برخى از روايات، گواهى مى دهند كه