١٤.«به ياد آر زمانى را كه از افراد كافر درباره تو توطئه كردند تا تو را زندانى كنند يا بكشند، يا بيرون نمايند، آنان از در حيله وارد شدند، خدا حيله آنان را بى اثر ساخت، خدا حيله حيله گران را به نحو احسن پاسخ مى گويد».

١٥.«آيا جز در انتظار روزهايى مانند روزهاى اقوام پيشين هستند؟ بگو: منتظر باشيد من نيز با شما از منتظرانم(آنگاه كه عذاب مى آيد) ما پيامبران خود و مؤمنان را نجات مى دهيم، بر ما است كه مؤمنان را از عذاب نجات بخشيم».

١٦.«نوح را تكذيب كردند، او و كسانى راكه با او در كشتى بودند نجات داديم».

١٧.«آنگاه كه عذاب ما آمد صالح واهل ايمان را نجات داديم».

١٨.«چرا مردم شهرها و آبادى ها به هنگام نزول عذاب ايمان نياوردند تا ايمانشان مفيد واقع شود جز قوم يونس (وقتى قوم يونس ايمان آورد) عذاب خوار كننده اى در اين دنيا از آنان برطرف كرديم و آنان را تا مدتى از زندگى برخوردار ساختيم».

١٩.«من ايمان آوردم كه خدايى جز آن كه بنى اسرائيل مى پرستند، وجود ندارد. و من از مسلمانانم».

٢٠.«اى موسى خداى خود را به عهدى كه پيش تو دارد بخوان كه عذاب را از ما برطرف كند، ما به تو ايمان مى آوريم و بنى اسرائيل را آزاد مى كنيم (ولى ايمان آنان كاملاً صورى بود زيرا) هرگاه عذاب را تا مدتى از آنان برطرف مى كرديم، ناگهان پيمان شكنى را آغاز مى كردند».