شكى نيست كه برآورده شدن اين نوع آرمان هاى والا در شكل كامل و همه جانبه، در گرو اعتماد تمام عيار انسان ها به رسولان الهى است، و اين جلب اعتماد، معلول پيراستگى آنان از هر گونه نقص فكرى و روحى است.

و به عبارت ديگر آرمان والاى نبوت آنگاه تحقق مى يابد كه ابزار و شرايط لازم آن فراهم گردد، و دارندگان اين مقام از آن برخوردار باشند.

اين شرايط بر دو گروه تقسيم مى شوند:

١. شرايط تكوينى.

٢. شرايط اكتسابى.

ما فعلاً پيرامون شرايط تكوينى سخن مى گوييم و از آن به كمالات جسمى و روحى پيامبران تعبير مى آوريم.

با توجه به مطلب ياد شده، داورى عقل در اين رابطه روشن است، و آن اين كه پيامبران الهى نبايد به هيچ وجه نقص روحى داشته باشند و فاقدكمالى از كمالات روحى باشند.

به عبارت ديگر: همانگونه كه لازم است پيامبران از ويژگى عصمت و علم فراگير و سرشار برخوردار باشند، همچنين لازم است انسان هايى صبور، شجاع، حليم و بردبار، متواضع و فروتن، دلسوز و مهربان، مصلحت انديش و خيرخواه، زاهد و پارسا، دور انديش و بلند نظر، و... باشند. تا بتوانند از عهده وظايف خطير خويش برآيند.

جايى كه رهبران عادى اگر بخواهند به آرمان هاى انسانى خود جامه عمل بپوشانند بايد از چنين صفات روحى برخوردار باشند حساب رهبران برگزيده از جانب خداوند روشن است، بنابر اين به تناسب عظمت مقام نبوت و