مفاد صريح اين آيات، اين است كه در ميان همه اقوام و امت ها و اجتماعات بشرى از روز نخست تا زمان پيامبر خاتم (صلى الله عليه وآله وسلم) پيوسته از جانب خداوند پيامبرانى برگزيده شده اند و با توجه به تعدد و كثرت اقوام واجتماعات بشرى، چه در يك عصر و زمان چه در دوره هاى مختلف تاريخ، نتيجه مى گيريم كه از جانب خداوند، پيامبران زيادى مبعوث گرديده اند هر چند شماره دقيق آنان از نظر قرآن تعيين نگرديده است لكن در روايات، شماره و عدد پيامبران به يكصد و بيست و چهار هزار بالغ مى باشد.

شيخ صدوق (ت٣٠٦ـ م٣٨١) روايت شناس معروف شيعه در كتاب عقايد خود كه چكيده و عصاره روايات است مى گويد: عقيده ما بر اين است كه ٠٠٠,١٢٤ پيامبر از جانب خدا مبعوث گرديده و هر پيامبرى براى خود وصى وجانشينى داشت كه مسئوليت هدايت را پس از خود به او واگذار مى نمود و معتقديم كه همه آنان با برنامه حق و استوار، از جانب خدا برانگيخته شده اند گفتار آنان گفتار خدا، و فرمان آنان، فرمان خدا مى باشد. همچنان كه پيروى آنان، پيروى خدا و مخالفت با آنان، مخالفت با خدا است. سخنان آنان همگى از جانب خدا ووحى او بوده است، و در اين ميان پنج پيامبر درخشندگى خاصى دارند و آسياب نبوت بر محور آنان مى چرخد، و همگى صاحبان شريعت بوده و شريعت هر يك از آنان با شريعت بعدى نسخ گرديده است و اين پنج نفر عبارتند از :«نوح، ابراهيم، موسى، عيسى و محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم)» و

[١] رعد / ٧ .