١٨.«هنگامى كه پيامبر رازش را به يكى از همسرانش اظهار داشت او نيز به ديگرى فاش ساخت، خداوند پيامبرش را از آن آگاه كرد. پيامبر قسمتى از آن راز را بر او بيان داشت و از قسمت ديگر خوددارى كرد. در اين موقع زن پرسيد چه كسى تو را از اين راز آگاه ساخت؟ فرمود: خداوند داناى آگاه مرا مطلع كرد».

١٩. «به آدم همه اسماء را آموخت، آنگاه آنها را بر فرشتگان عرضه كرد و گفت اگر راست مى گوييد مرا از اسامى اينها (عرض شده ها) آگاه سازيد».

٢٠. «فرشتگان در پاسخ گفتند: تو پيراسته اى! ما جز آنچه كه به ما آموخته اى آگاهى نداريم. تو دانا وحكيم هستى».

٢١.« آنگاه به آدم گفت: فرشتگان را از اسامى آنها آگاه ساز، وقتى آنان را از اسامى آگاه ساخت، خدا گفت: من به شما نگفته ام كه من پنهانى هاى آسمان و زمين را مى دانم، و مى دانم آنچه را كه آشكار مى كنيد و آنچه را كه پنهان مى سازيد؟».

بررسى و تفسير آيات

يكى از ويژگى هاى پيامبران، آگاهى هاى وسيع و گسترده آنان در مسائل و زمينه هاى مختلف است و ما در اين فصل ابعاد مختلف علم و آگاهى آنان را با مراجعه به آيات قرآن به طور فشرده مورد بحث قرار مى دهيم.

الف. آگاهى جامع به تشريع الهى

نخستين مرحله علم و آگاهى پيامبران كه لازمه لا ينفك مقام نبوت و پيامبرى آنان است، علم جامع به تشريع و تقنين الهى است، و به عبارت ديگر آگاهى بر آنچه در تحقق بخشيدن به هدف بعثت لازم ومفيد است.