منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٣١

٣. (...مِلَّةَ أَبيكُمْ إِبْراهيمَ هُوَ سَمّاكُمُ الْمُسْلِمينَ مِنْ قَبْلُ وَفى هذا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهيداً عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النّاسِ...).[١]

«طريقه و راه پدرتان ابراهيم، او كه شما را در زمان هاى پيشين مسلمان ناميده است و در اين مورد پيامبر گواه بر شماست و شما نيز گواهان بر مردم هستيد».

٤. (وَكَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النّاسِ وَيَكُونَالرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً).[٢]

«شما را امت برگزيده قرار داديم تا بر مردم شاهد و گواه باشيد، وپيامبر نيز گواه بر شما باشد».

٥. در برخى از آيات قرآن، پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)، شاهد و مبشر معرفى شده است چنان كه مى فرمايد:

(يا أَيُّهَا النَّبِىُّ إِنّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَمُبَشِّراً...) .[٣]

«اى پيامبر ما تو را گواه و نويد دهنده بر انگيختيم».

ممكن است مقصود از اين شهادت، گواهى پيامبر در روز رستاخيز باشد.

٦.و در آيه ديگر مى فرمايد:

(إِنّا أَرْسَلْنا إِلَيْكُمْ رَسُولاً شاهِداً عَلَيْكُمْ...).[٤]

«ما به سوى شما پيامبرى را كه گواه بر شماست برانگيختيم».

از آيات ياد شده به روشنى مقام شامخ شهادت پيامبران در قيامت به