(وَإِذْ أَخَذَ اللّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتاب وَحِكْمَة ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنْصُرُنَّهُ قالَ ءَ أَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِى قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَانَا مَعَكُمْ مِنَ الشّاهِدينَ).[١]

«به يادا ور ميثاق پيامبران را آنگاه كه به آنان كتاب و حكمت داديم، سپس رسولى آمد كه آنچه را كه با شما بود تصديق نمود (و از شما پيمان گرفت) كه به او ايمان آوريد و او را كمك كنيد(آنگاه خداوند به پيامبران) گفت: آيا به اين پيمان اعتراف نموديد (و از امت هاى خود نيز بر اين امر پيمان گرفتيد؟) همگى گفتند: آرى اعتراف نموديم خدا فرمود: گواه باشيد، و من نيز از شاهدان بر آن هستم».

خدا چگونه از پيامبران و امت هاى آنان براى تصديق پيامبر بعدى و كمك به او پيمان گرفته است؟ لازم است به تفسير قسمت هاى مختلف آيه بپردازيم:

١. (وَإِذْ أَخَذَ اللّهُ مِيثاقَ النَّبِيّينَ) مقصود از «تبيين» پيامبرانى هستند كه از آنان پيمان گرفته شده است نه پيامبرانى كه براى آنان اخذ ميثاق شده است به گواه اين كه در ذيل آيه مى فرمايد:

(ءَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرى...) .

«آيا اعتراف نموديد و از امت خود بر اين امر، پيمان گرفتيد؟ ».

[١] آل عمران / ٨١ .