منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٥

مى فرمايد:

( وَقالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقائَنا لَوْلا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ...)[١] .

«آنان كه به روز رستاخيز اميد نداشتند گفتند چرا بر خود ما فرشته نازل نمى گردد؟» و به همين مضمون است آيه (١٤) سوره فصلت.

٢. گاهى مى گفتند كه بايد همراه پيامبر فرشته اى نيز فرود آيد، و او را تصديق كند چنان كه مى فرمايد:

(فَلَولا أُلْقِىَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَب أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنينَ)[٢].

«اگر راست مى گويد، چرا دستبندهاى طلا به او داده نشده است و چرا با او فرشتگان نازل نشده اند» و به همين مضمون است آيه (٧) سوره فرقان.

٣. و بار سوم تقاضاى ديدن فرشته را مى كردند زيرا پيامبر مدعى بود كه فرشته وحى بر من نازل مى شود، آنان مى گفتند: ما هم مثل تو بشريم اگر راست مى گويى فرشته را به ما نشان بده.

(...أَوْ تَأْتِىَ بِاللّهِ وَالْمَلائِكَةِ قَبِيلاً) [٣].

«خدا و فرشتگان را بايد به ما بنمايانى».

پاسخ اين شبهه با توجه به دو مطلب روشن است:

الف. دو آيه اى را كه از سوره مؤمنون نقل كرديم انگيزه اين انكارها را روشن مى سازد و آن اين كه چون اين گروه قبلاً به خدا كفر ورزيده و آخرت را