منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٤٥
١٩. «دستت را در گريبان فرو كن كه درخشان و نورانى وبرى از عيب بيرون بيايد».
٢٠.«موسى را نُه معجزه آشكار عطا كرديم».
٢١.«من از گل چيزى شبيه پرنده مى سازم و در آن مى دمم، به خواست خدا پرنده مى شود، كور مادرزاد ، و پيس را بهبود مى بخشم و به خواست خدا مردگان را زنده مى كنم و از آنچه مى خوريد و در خانه هاى تان ذخيره مى كنيد خبر مى دهم».
٢٢.«مشيت ما بر حمايت فرستادگانمان تعلق گرفته است، آنان يارى شدگانند، و سپاه ما غالب و پيروز است».
٢٣.«آنچه آورده ايد از سنخ سحر است و خدا از طريق اعجاز آن را باطل مى كند».
بررسى و تفسير آيات
در فصل گذشته با ماهيت و تعريف اعجاز آشنا شديم ولى پيرامون اين برهان عمومى نبوت، پرسش هايى مطرح گرديده است كه شايسته است به بررسى آنها بپردازيم:
الف. آيا اعجاز پديده بدون علت است؟
اصل عليت ومعلوليت، و اين كه هر موجود امكانى بدون علت موجود نمى گردد يك قانون عقلى قطعى و فراگير است و به هيچ وجه قابل تخصيص نيست اكنون سؤال مى شود آيا معجزه پديده اى بدون علت است يا نه؟ و در صورت دوم علت آن چيست؟
شكى نيست كه معجزه، پديده بدون علت نيست و به هيچ وجه ناقض قانون عليت نمى باشد، هر چند از علل شناخته شده طبيعى پيروى نمى كند،