منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٣
يكى از علل تعدد رسولان الهى است.
عامل ديگر تعدد پيامبران در يك مقطع تاريخى و عصر واحد، پراكندگى اقوام وجمعيت هاى بشرى از يك طرف، و نبودن وسائل ارتباط جمعى لازم از طرف ديگر است و با توجه به عموميت دلايل لزوم بعثت مى بايست براى همه اقوام وجوامع بشرى پيامبرانى مبعوث شوند. در نتيجه هم در يك دوره و هم در دوره هاى تاريخى متوالى، پيامبرانى متعدد از جانب خدا برا نگيخته شده اند، چرا جريان بعثت با پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) متوقف گرديد و به عبارت ديگر، راز خاتميت در مسئله نبوت چيست اين بحث ديگرى است . ما در تفسير موضوعى ديگر خود به نام «مفاهيم القرآن» كه به زبان عربى تأليف گرديده است در اين باره به تفصيل بحث كرده ايم.[١]
٣. اسامى پيامبران در قرآن
قرآن علاوه بر اين كه كثرت پيامبران را به صورت ضمنى بيان كرده است، يادآور مى شود كه سرگذشت گروهى از آنان در قرآن آمده و سرگذشت گروه ديگر بازگو نشده است چنان كه مى فرمايد:
(...مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ...).[٢]
«قبلاً پيامبرانى را بر انگيختيم. سرگذشت برخى از آنها را نقل كرديم و سرگذشت برخى را براى تو بيان نكرديم».
[١] مفاهيم القرآن، ج٣، ص ٨٣ـ٣١٨، لازم به ذكر است كه بخش خاتميت كتاب مزبور توسط دوست عزيز جناب آقاى استادى به پارسى برگردانده شده و كراراً چاپ شده است.
[٢] غافر/٧٨.