در اينجا از تذكر نكته اى ناگزيريم وآن اين كه يك چنين نزاع مى تواند يك نزاع لفظى باشد نه حقيقى زيرا به حكم دلايل لزوم بعثت بايد پروردگار جهان براى هدايت بشر افرادى را اعزام كند و اين اعزام با توجه به مشيت حكيمانه او، امرى قطعى وحتمى است.

از طرف ديگر بايد در ميان انسان هاى متفاوت، انسان متناسب با مقام نبوت را انتخاب كند، و با وجود فاضل، مفضول را بر نگزيند.

نتيجه اين دو مطلب اين مى شود كه برگزيدن افراد لايق و شايسته براى هدايت انسان ها يك امر الزامى وحتمى است وشايد مقصود كسانى كه نبوت را يك امر استحقاقى مى انديشند ناظر به همين مطلب باشد نه اين كه با قطع نظر از اين مبادى، كمالات درونى و فضايل نفسانى ايجاب كننده مقام نبوت است.