مباهله در لغت عرب به معنى درخواست عذاب بر مخالف در اعتقاد است و براى اولين بار پيامبر آماده شد تا با سران مسيحى منطقه نجران به مباهله برخيزد و حتى دست حسن و حسين را گرفت و با دختر و داماد خود در گوشه بيابان حاضر شد، و منتظر آن گشت كه سران مسيحى نجران از اسقف و كشيش براى مباهله حاضر شوند ولى آنان با مشاهده آيات صدق پيامبر عقب نشينى كردند و پرداخت جزيه را بر مباهله برگزيدند.[١]

اين معجزه يعنى مباهله براى اثبات صدق دعوى در قلمرو عقايد باقى و پايدار است و هم اكنون نيز اين دعوت باقى است و لازم است به سمع مخالفان اسلام برسد. آنان از هر فرقه و گروهى باشند اگر به خدا ايمان دارند، در سرزمين دور از اجتماع آماده مباهله باشند و طرفين بر عليه يكديگر از خدا عذاب بطلبند، آنگاه ببينند عذاب خدا فرود مى آيد يا نه و اگر فرود مى آيد كدام يك از دو طرف را طعمه خود قرار مى دهد؟

مرحوم علامه طباطباييرحمه اللّه درمورد مباهله چنين مى گويد:

هر فرد با ايمان با تأسى به نخستين پيشواى اسلام مى تواند در راه اثبات حقيقتى از حقايق اسلام با مخالف خود به مباهله بپردازد و از خداوند براى او درخواست عذاب كند.

[١] غالب مفسران در تفسير آيه (فَمَنْ حاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ...) (آل عمران/٦١) سرگذشت مباهله را نوشته اند.