كلام صدوق در اعتقادات، عصاره رواياتى است كه در اين مورد وارد شده است و اگر اين روايات به صورت متواتر يا به شكل توأم با قرآن نقل شده باشند مى تواند مبناى عقيدتى باشند.

٢. حكمت كثرت پيامبران

حكمت يا راز كثرت و تعدد پيامبران بسيار روشن است به طور كلى مى توان دو امر را عامل فزونى رسولان الهى دانست:

١. تكامل بشر و دگرگونى شرايط حيات.

٢. پراكندگى اقوام و جمعيت ها.

بشر در طول تاريخ حيات خود راه تكامل را پيموده و به تدريج سطح تفكر و دانش او بالا رفته است، بشر ابتدايى از فكر و انديشه اى همانند بشر دوره هاى بعد، برخوردار نبوده است. اين از يك طرف.

از طرف ديگر شرايط زندگى در دوره هاى تاريخ و نيز نقاط مختلف جغرافيايى در يك مقطع تاريخى، مختلف بوده و از نظر اخلاقى، فرهنگى، سياسى ـ اقتصادى وجهات ديگر تفاوت هايى حكمفرما بوده است و بالطبع حل اين مشكلات و مسائل برنامه هاى خاصى را طلب مى كرده است. از اين جهت خداوند براى پاسخگويى به مشكلات ومسائل گوناگون جوامع بشرى در دوره هاى متوالى (يا در يك مقطع تاريخى) پيامبرانى را مبعوث نموده است اين

[١] اعتقادات صدوق، ص ٩٦ ـ ٩٧ .