منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٧٧

١٥.«گفتند اى نوح، زياد با ما به جدال برخاستى و زياد جدل كردى وعده خود (عذاب) را بياور اگر راست مى گويى».

١٦. «اى هود دليل روشنى بر مدعاى خود نياوردى وما نيز به خاطر گفتار تو خدايان خود راترك نخواهيم كرد».

١٧.«ما به آنچه كه براى تبليغ آن اعزام شده ايد كفر مىورزيم، و در باره آنچه ما را به سوى آن دعوت مى كنيد شك و ترديد داريم».

١٨.«افراد كافر مى گويند قرآن جز داستان هاى گذشتگان چيزى نيست».

١٩.«اگر بخواهيم مانند قرآن تو را مى آوريم، آن جز افسانه هاى پيشينيان چيزى نيست».

٢٠.«مردم را از گرويدن به پيامبران آنگاه كه با هدايت به سوى آنان آمدند، چيزى باز نداشت، جز اين كه گفتند: آيا مى شود خدا بشرى را به عنوان رسول بر انگيزد؟».

٢١.«شما بشرى مثل ما بيش نيستيد كه مى خواهيد ما را از آنچه پدرانمان مى پرستيدند باز داريد».

٢٢.«آيا بشرى ما را هدايت مى كند، پس كفر ورزيده وروى برگردانيدند».

٢٣.«بگو اگر در زمين فرشتگانى باشند براى آنان فرشته اى به عنوان رسول اعزام مى كرديم».

٢٤.«گفتند: آيا ما به تو كه گروهى فرومايه پيروت شده اند ايمان بياوريم».