منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩٤

نمونه:

(وَأَنَّ السّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَأَنَّ اللّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى القُبُورِ) .[١]

«رستاخيز مى آيد، در آن شكى نيست و خدا كسانى را كه در گورها هستند بر مى انگيزد».

و گاهى قرآن اين واژه را در زندگى پس از مرگ هر چند در اين جهان رخ بدهد به كار برده است چنان كه درباره بنى اسرائيل آنگاه كه به خاطر عنادها و لجاج ها با عذاب الهى هلاك شدند سپس خدا آنان را زنده كرد مى فرمايد:

(ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ) .[٢]

«سپس شما را پس از مرگ بر انگيختيم شايد شاكر باشيد».

و در باره عزير كه پس از مرگ صد ساله بار ديگر او را زنده كرد چنين مى فرمايد:

(...فَأَماتَهُ اللّهُ مِائةَ عام ثُمَّ بَعَثَهُ...).[٣]

«او را صد ساله ميراند، سپس زنده كرد».

و در رابطه با اين موارد به آيات ياد شده در پاورقى مراجعه نماييد.[٤]

٣. برخاستن از خواب:

چنان كه مى فرمايد:

(وَهُوَ الَّذِى يَتَوَفّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيه...).[٥]