انسان هاى مكلف در آن روز، بازجويى مى شوند و حساب پس مى دهند پيامبران نيز از اين قانون مستثنى نيستند، ولى قرآن در اين مسئله روى موضوع خاصى انگشت نهاده و يادآور مى شود كه انبيا به گونه خاصى مورد بازجويى قرار مى گيرند و حاصل آنچه از آيات در اين جا مورد استفاده مى شود اين است كه آنان در مورد دوچيز مورد سؤال و بازخواست قرار مى گيرند:

١. ابلاغ رسالت.

٢. عمكرد امت.

در مورد نخست مى فرمايد:

(فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ) [١].

«قطعاً از كسانى كه (رسولان الهى) به سوى آنان فرستاده شد و نيز از رسولان سؤال خواهيم كرد».

از گروه نخست سؤال خواهد شد كه به تكاليف الهى چگونه عمل كردند و از پيامبران سؤال خواهد شد كه چگونه تكاليف واحكام الهى را به امت هاى خود ابلاغ نموده اند.

اگر چه خداوند به چگونگى ابلاغ رسالت رسولان و عمل مكلفان آگاه است، ولى اعتقاد به اين كه در قيامت هم امت ها و هم پيامبران مورد سؤال قرار مى گيرند، نقش مؤثرى در هدايت انسان ها خواهد داشت كه آنان با تكاليف الهى به صورت جدى برخورد كنند و خود را براى بازجويى خدا و مأموران الهى در قيامت آماده نمايند.

در اين باره روايتى از رسول گرامى وارد شده است كه فرمودند كه: «خداوند (در قيامت) از من سؤال خواهد كرد آيا پيام هاى مرا به بندگان

[١] اعراف/٦.