مى شد. تا آنجا كه دشمنان پيامبران به وسيله عذاب هاى الهى نابود مى گشتند، مخالفان نوح با طوفان، و مخالفان موسى با طغيان دريا، و مخالفان هود و صالح و شعيب و لوط هر يك به وسيله عذابى آسمانى نابود شدند.

قرآن بر نابودى مخالفان رسالت در اعصار گذشته تأكيد مى كند و يادآور مى شود آنان كه با پيامبران به مبارزه بر مى خاستند به سخت ترين عذاب در دنيا گرفتار مى شدند اينك برخى از آياتى را كه در اين مورد آمده و از سنت الهى حكايت مى كنند يادآور مى شويم:

١.(ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شاقُّوا اللّهَ وَرَسُولَهُ وَمَنْ يُشاقِقِ اللّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللّهَ شَديدُ العِقابِ *ذلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكافِرينَ عَذابَ النّارِ) [١].

«اين كيفر براى اين است كه آنان با خدا و رسول او به مجادله برخاستند، و هركس با خدا و رسول او به نزاع بر خيزد; خدا سخت كيفر است، اين عذاب دنيوى است بچشيد، و براى كافران (در سراى ديگر ) عذاب آتش است».

٢.(وَلَقَد اسْتُهْزِئَ بِرُسُل مِنْ قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ عِقابِ) [٢].

«پيش از تو رسولان ما مورد استهزا، قرار گرفتند، افراد كافر را مهلت داديم، آنگاه آنان را (به خاطر اعمال بد) گرفتيم، چگونه بود كيفر ما؟».

٣. (أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِى الأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ كانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ كانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَآثاراً فِى الأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَما كانَ لَهُمْ مِنَ اللّهِ مِنْ واق *ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالبَيِّناتِ فَكَفَرُوا فَأَخَذَهُمُ اللّهُ

[١] انفال/١٣ـ١٤.
[٢] رعد/٣٢.