منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥١٠
٥.«مشيت ما بر پيروزى بندگان فرستاده خود تعلّق گرفته. آنان پيروزند و سپاه ما پيوسته بر دشمن چيره مى شوند».
٦.«او است كه پيامبر خود را با هدايت ها و آيين حق اعزام كرد تا او را بر همه اديان نادرست پيروز گرداند هر چند مشركان خوش نداشته باشند».
٧.«اين كيفر براى اين است كه آنان با خدا و رسول او به مجادله برخاستند، و هركس با خدا و رسول او به نزاع بر خيزد; خدا سخت كيفر است، اين عذاب دنيوى است بچشيد، و براى كافران (در سراى ديگر ) عذاب آتش است».
٨.«آيا در روى زمين به سير و سياحت نمى پردازند، تا بنگرند سرانجام كسانى را كه از آنان نيرومندتر بوده و پيش از آنان زمين را آباد كرده بودند، خدا آنان را به خاطر گناهانشان گرفت براى آنان در برابر عذاب الهى حفاظ و مانعى نبود. اين بدان جهت است كه رسولان ما با دلايل به سوى آنان مى آمدند ولى آنان پيامبران را انكار مى كردند خدا آنان را گرفت، حقا كه او نيرومند و سخت كيفر است».
٩.«چقدر از ساكنان شهرها كه از فرمان خدا و رسولان او سر برتافتند و ما از آنان حساب سختى كشيديم، و آنان را به عذاب سختى كيفر داديم، سرانجام وبال گناه خود را چشيده و در دنيا وآخرت زيانكار گشتند».
١٠.«كافران پيامبران الهى را به ناحق مى كشند».
١١.«گروهى را تكذيب كردند و گروهى را مى كشند».
١٢.«مستكبران قوم شعيب به او گفتند: تو و كسانى را كه به تو ايمان آورده اند از شهر خود بيرون مى رانيم، و يا اين كه بايد به راه و روش ما بازگرديد، شعيب گفت: هر چند ما آن را نخواهيم؟».
١٣.«نزديك بود كه بر عليه تو توطئه كنند(و محيط مكه را به گونه اى سازند كه مردم را بر ضد تو بشورانند) و در نتيجه تو را از مكه بيرون رانند، در اين صورت جز اندكى زنده نمى مانند، و اين سنت الهى است درباره رسولانى كه پيش از تو فرستاده ايم وبراى سنت هاى الهى دگرگونى نيست».